با روشهای لوله کشی آبرسانی در ساختمان آشنا هستید؟

الف) طراحی لوله کشی توزیع آب مصرفی ساختمان (یا ملک) باید طبق روشهای مهندسی مورد تأیید انجام شود. روشهای محاسبات مهندسی برای اندازه گذاری لوله ها و دیگر اجزای لوله کشی باید مورد تأیید قرارگیرد.

اندازه گذاری لوله ها باید برای جریان آب به مقدار لازم و با سرعت مناسب صورت گیرد.

اندازه گذاری لوله ها باید طوری باشد که سرعت زیاد جریان آب موجب ایجاد سر و صدای مزاحم و کاهش طول عمر لوله ها بر اثر خوردگی نشود. کاهش سرعت جریان آب در لوله ها باید تا حدی صورت گیرد که افزایش قطر لوله ها موجب افزایش غیر قابل توجیه هزینه لوله کشی نگردد.

ب) به منظور کاهش اثر ضربه قوچ در لوله کشی، باید سرعت جریان آب کنترل شود.

در نقاطی از لوله کشی که شیر قطع سریع قرار میگیرد، باید وسیله حذف ضربه قوچ، از نوع مورد تأیید نصب شود.

وسیله حذف ضربه قوچ باید در محل مناسب، قابل دسترسی و در فاصله مناسب و موثر از شیر قطع سریع نصب شود.

پ) در نقاط اتصال شبکه لوله کشی توزیع آب سرد مصرفی با شبکه لوله کشی توزیع آب گرم مصرفی، و نیز در نقاط مصرف آب سرد و آب گرم مصرفی، مانند لوازم بهداشتی و دستگاههای مصرف کننده دیگر، باید پیشبینی های لازم به عمل آید تا آب از شبکه آب گرم مصرفی به شبکه آب سرد مصرفی جریان پیدا نکند

ت) در سیستم هایی که آب سرد و آب گرم هر یک از لوازم بهداشتی جداگانه از یک کلکتور (مانیفولد) گرفته می شود، سرعت آب در کلکتور باید حداکثر 4 فوت در ثانیه باشد.

روی کلکتور، شیرهای مربوط به انشعاب هر یک از لوازم بهداشتی باید مشخص باشد.

کلکتور(مانیفولد) و شیرها باید برای بازدید، تعمیر و تعویض در دسترس باشد.

efgvk45y9045uy89u4jy 300x300 با روشهای لوله کشی آبرسانی در ساختمان آشنا هستید؟

نقشه ها و مدارک

الف) نقشه های اجرایی لوله کشی توزیع آب مصرفی باید پیش از اقدام به اجرای کار، برای بررسی و تصویب به ناظر ساختمان ارائه شود.

ب) نقشه های اجرایی لوله کشی باید شامل لوازم بهداشتی و دیگر مصرف کننده ها، جنس، مسیر و قطر اسمی لوله ها و دیگر اجزای لوله کشی باشد.

روشهای نصب، حفاظت و نگهداری لوله کشی توزیع آب مصرفی نیز باید در مدارک پیوست نقشه ها ارائه شود.

نقشه ها باید شامل پلان محوطه اختصاصی ساختمان (یا ملک) باشد که در آن ظرفیت و محل اتصال لوله کشی ساختمان به شبکه آب شهری مشخص شده و به تأیید سازمان آب شهری رسیده باشد.

نقشه ها باید شامل پلان طبقه (یا طبقات)، دیاگرام لوله کشی، طول تقریبی خطوط لوله و نقاط مصرف آب باشد.

فشار کار طراحی و مشخصات مصالح انتخابی باید در نقشه ها و مدارک پیوست آن معین شده باشد.

مقیاس نقشه ها نباید از یک صدم کوچکتر باشد، مگر در نقشه محوطه و با تأیید.

پ) علائم نقشه کشی باید طبق یکی از استانداردهای مورد تأیید باشد.

طراحی و اجرای لوله کشی ساختمان

الف) لوله های فلزی

(1)  لوله کشی باید در مسیرهایی انجام شود که با رعایت ارتفاعات و جزییات معماری، همهجا در اطراف لوله ها و دیگر اجزای لوله کشی، فضای لازم برای تعمیر، تعویض و کار با ابزار عادی وجود داشته باشد.

(2)  لوله های قائم ممکن است روکار باشند یا در داخل شفت قرار گیرند، به شرط آنکه دسترسی و تعمیر آنها آسان باشد.

(3)  لوله های افقی ممکن است روکار باشند، در داخل سقف کاذب، در داخل کانال آدم رو، خزیده رو یا در داخل ترنچ قرار گیرند. در هر حالت دسترسی و تعمیر آنها باید آسان باشد.

(4)  لوله و دیگر اجزای لوله کشی فولادی گالوانیزه یا مسی نباید در دیوار یا کف دفن شوند، مگر در شرایط زیر:

در صورتی که قسمتی از لوله ناگزیر باید در داخل اجزای ساختمان یا زیر کف دفن شود، باید ضرورت آن مورد تأیید قرار گیرد.

در صورت دفن قسمتی از لوله باید حفاظت های لازم برای جلوگیری از خوردگی و یخزدن به عمل آید و امکان انقباض و انبساط لوله ها فراهم شود.

پیشنهادی:  چرا باید برای برقراری امنیت از سیستم های امنیتی استفاده کنیم؟

در لوله کشی فولادی گالوانیزه یا لوله کشی مسی، محل اتصال لوله به لوله، لوله به فیتینگ یا فیتینگ به فیتینگ، مطلقاً نباید در اجزای ساختمان یا زیر کف دفن شود.

(5)  هیچ یک از شیرها مطلقأ نباید در اجزای ساختمان یا زیر کف دفن شود.

(6)  لوله کشی باید در مسیرهایی انجام شود که در معرض آسیب نباشد، مواد زاید در آن تهنشین نشود، قابل تخلیه باشد و به اجزای ساختمان آسیب وارد نکند.

(7)  عبور لوله از دیوار، تیغه، سقف یا کف باید از داخل غلاف صورت گیرد.

(8)  لوله کشی فولادی گالوانیزه یا مسی در محوطه یا حیاط اختصاصی ساختمان (یا ملک)، باید در داخل ترنچ زیر کف یا به طور آشکار اجرا شود.

لوله داخل ترنچ باید زیرِ خط ترازِ یخبندان نصب شود.

هیچ ساختمان یا مانعی که خاکبرداری و دسترسی به لوله ها و دیگر اجزای لوله کشی را مشکل کند، نباید روی مسیر لوله کشی در محوطه یا حیاط اختصاصی ساختمان (یا ملک) ایجاد شود.

ب) لوله های پلیمری

لوله های پلیمری ممکن است در اجزای ساختمان (کف، دیوار) دفن شوند. دفن این لولهها باید طبق دستور کارخانه سازنده باشد.

در نصب و دفن این لوله ها باید امکان انقباض و انبساط لوله پیشبینی شود.

لوله های پلیمری اگر روکار نصب میشوند، نباید در معرض تابش مستقیم نور آفتاب باشند.

اندازه لوله هایی که به لوازم بهداشتی آب میرسانند

الف) حداقل قطر لوله هایی که به لوازم بهداشتی آب میرسانند

لوله ای که به هر دستشویی، فلاشتانک یا سینک آب میرساند، باید تا نزدیک به نقطه اتصال به دستگاه، و تا دیوار یا کف نزدیک به آن ادامه یابد ولی نباید به آن متصل شود. فاصله انتهای این لوله تا نقطه اتصال نباید بیش از 75 سانتیمتر باشد.

اتصال بین انتهای این لوله و شیر برداشت آب هریک از لوازم بهداشتی مندرج در جدول باید توسط یک لوله قابل انحناء با قطر کمتر و از نوع مورد تأیید صورت گیرد.

فشار و مقدار جریان آب

الف) حداکثر فشار آب شبکه لوله کشی توزیع آب مصرفی، در پشت شیرهای لوازم بهداشتی، در وضعیت بدون جریان نباید از 4 بار (40 متر ستون آب 60 = پوند بر اینچ مربع) بیشتر باشد.

اگر فشار شبکه ای که به ساختمان انشعاب می دهد به اندازهای باشد که فشار آبِ پشت شیرهای لوازم بهداشتی، در حالت بدون جریان، بیش از 4 بار باشد باید با نصب شیر تنظیم فشار مورد تأیید یا روشهای مورد تأیید دیگر، فشار آن را تا 4 بار یا بر حسب نیاز به کمتر از آن، کاهش داد. شیر تنظیم فشار باید از نوعی باشد که در صورت خراب شدن، شیر در حالت باز باقی بماند و مانع جریان آب نشود.

ب) شبکه لوله کشی آب مصرفی باید طوری طراحی شود و لوله ها به ترتیبی اندازه گذاری شود که در زمان حداکثر مصرف، فشار و مقدار جریان آب در لوله هایی که به لوازم بهداشتی آب میرسانند، از ارقام جدول زیر کمتر نباشد. ارقام این جدول نباید به عنوان مصارف آب در لوازم بهداشتی تلقی شود

اگر فشار شبکه شهری که به ساختمان انشعاب میدهد، برای تأمین فشار و مقدار جریان نشان داده شده در جدول بالا کافی نباشد، باید با نصب سیستمهای افزایش دهنده فشار (بوستر پمپ، تانک فشار یا هر سیستم مورد تأیید دیگر) فشار آب را تاحدی افزایش داد که فشار پشت شیرهای لوازم بهداشتی کمتر از ارقام جدول نباشد.

نصب مستقیم پمپ روی لوله انشعاب آب شهری مجاز نیست.

پ) در ساختمانهای بلند برای تأمین حداقل فشار آب پشت شیرهای لوازم بهداشتی، طبق جدول بالا و رعایت حداکثر فشار آب پشت شیرهای لوازم بهداشتی 4 بار، در صورت لزوم و با تأیید، باید ساختمان در ارتفاع به دو یا چند منطقه تقسیم شود.

(1)  حداکثر جریان آب توالت و پیسوار در سالن های تئاتر، رستوران، موزه، ورزشگاه، مسجد، استادیوم، زندان و فضاهای مشابه نباید از ارقام زیر بیشتر باشد:

پیشنهادی:  اعمال روز پنج شنبه

توالت:10 لیتر یا  2/65 گالن در هر ریزش

پیسوار: 6 لیتر یا 1/5 گالن در هر ریزش.

ث) اگر فشار آب شبکه شهری متغیر باشد، محاسبات و طراحی لوله کشی توزیع آب مصرفی ساختمان (یا ملک) باید بر اساس حداقل فشار آب شبکه شهری صورت گیرد.

ضربه قوچ

الف) برای کاهش احتمالی ضربه قوچ، سرعت جریان آب در لوله کشی توزیع آب مصرفی باید کنترل شود.

ب) در جایی که در مسیر لوله کشی شیر قطع سریع جریان قرار داشته باشد، باید وسیله حذف ضربه قوچ، از نوع مورد تأیید، نصب شود.

وسیله حذف ضربه قوچ باید در محل مناسب و قابل دسترسی و در فاصله مناسب و مؤثر از شیر قطع سریع نصب شود.

وسیله حذف ضربه قوچ باید مطابق توصیه کارخانه سازنده نصب شود. (3) وسیله حذف ضربه قوچ باید مطابق استاندارد ASSE 1010 باشد.

wfcji05uty84y954hy4oi5yh 300x188 با روشهای لوله کشی آبرسانی در ساختمان آشنا هستید؟

برخی نکات اجرايی لوله کشی آب در ساختمان

در اجراي سيستم آبرساني ساختمان که مشتمل بر آب سرد و گرم مصرفي است به تجربه به مواردي برخورد شده است که برخي از آنها تبديل به قانون و جزو الزامات کار اجرايي قرار گرفته اند از آن قبيل موارد زير هستند.

انشعاب آب ورودي به ساختمان پس از کنتور به شير قطع و وصل و شير يکطرفه متصل مي گردد.

بهتر است حداقل يک شير فلکه ي سرشلنگي براي برداشت آب در موتورخانه نصب گردد.

در صورتيکه ساختمان مورد نظر داراي سقف کاذب باشد بهتر است حتي المقدور لوله کشي ها در سقف کاذب صورت گيرد.

مسير عبور لوله کشی ساختمان

الف- لوله کشي بايد در مسيرهايي انجام شود که بدون آشکار بودن در محل هاي نامناسب، همه جا در اطراف لوله ها و ديگر اجزاي لوله کشي فضاي لازم براي تعمير، تعويض و کار با ابزار عادي وجود داشته باشد.

1- لوله هاي قائم ممکن است روکار باشند يا در داخل شافت قرار گيرند به شرط آنکه دسترسي و تعمير آنها آسان باشد.

2- لوله هاي افقي ممکن است روکار، در داخل سقف کاذب، يا در د اخل کانال آدم رو، خزيده رو و يا در داخل ترنچ Trench (کانال کوچک افقي) قرار گيرند، به شرط آنکه دسترسي و تعمير آنها آسان باشد.

 

ب- لوله و ديگر اجزاي لوله کشي نبايد در ديوار يا کف دفن شوند.

1- در صورتيکه قسمتي از لوله يا ديگر اجزاي لوله کشي ناگزير بايد در داخل اجزاي ساختمان يا زير کف دفن شود، بايد ضرورت اين کار مورد تأييد قرار گيرد.

2- در صورت دفن قسمتي از لوله يا ديگر اجزاي لوله کشي بايد حفاظت هاي لازم براي جلوگيري از يخ زدن و خوردگي به عمل آيد و امکان انقباض و انبساط لوله ها فراهم شود.

3- محل اتصال لوله به لوله، لوله به فيتينگ، فيتينگ به فيتينگ، مطلقاً نبايد در اجزاي ساختمان يا زير کف دفن شود.

4- هيچ يک از شيرها مطلقاً نبايد در اجزاي ساختمان يا زير کف دفن شود.

ج- لوله کشي بايد در مسيرهايي انجام شود که در معرض آسيب ديدن نباشد، رسوب و مواد زايد در آن متمرکز نشده و قابل تخليه باشد و به اجزاي ساختمان آسيب وارد نکند.

1- عبور لوله از ديوار، تيغه، سقف يا کف بايد در داخل غلاف لوله صورت گيرد.

د- لوله کشي در محوطه يا حياط ساختمان بايد در داخل ترنچ زير کف يا بطور آشکار و روکار انجام شود.

1- لوله ي داخل ترنچ بايد زير تراز يخبندان نصب شود.

2- هيچ ساختمان يا مانعي که خاک برداري و دست رسي به لوله و ديگر اجزاي لوله کشي را مشکل کند، نبايد روي مسير لوله کشي در محوطه يا حياط ساختمان ايجاد شود.

حفاظت آب آشاميدني

1- لوله کشي توزيع آب آشاميدني در ساختمان (ملک) بايد به ترتيبي طرح، نصب و نگهداري شود که از هر گونه آلوده شدن به آب غيرآشاميدني و ديگر مايعات، مواد جامد يا گازي که ممکن است از طريق اتصال مستقيم Cross Connection يا از طريق هر اتصال ديگري، به آن وارد شود يا در آن نفوذ کند، حفاظت شود.

پیشنهادی:  معرفی و بررسی کتاب‌های روانشناسی در سایت ملوبوک؛ سایت تخصصی کتاب و موسیقی

2- اگر در ساختمان غير از لوله کشي آب آشاميدني، لوله کشي ديگري مخصوص آب يا ديگر مايعات  غيرآشاميدني وجود داشته باشد، هر يک از اين دو شبکه لوله کشي بايد با رنگ يا برچسب هاي فلزي مورد تأييد مشخص شود. بطوريکه شناسايي هر يک از اين دو شبکه به آساني امکانپذير باشد.

3- شير آب سرد مصرفي روي لوازم بهداشتي بايد سمت راست قرار گيرد و با علامتي به رنگ آبي مشخص شود. همچنين شير آب گرم مصرفي بايد سمت چپ قرار گيرد و با علامتي به رنگ قرمز مشخص شود.

4- هيچ گونه اتصال مستقيم بين لوله کشي آب آشاميدني و لوله کشي آب غيرآشاميدني يا مايعات ديگر مجاز نيست.

5- اتصال مستقيم بين لوله کشي آب آشاميدني، که از شبکه آب شهري تغذيه مي شود و لوله کشي آب آشاميدني، که از منابع خصوصي تغذيه مي شود مجاز نيست.

6- اتصال مستقيم بين شبکه لوله کشي آب سرد مصرفي و شبکه لوله کشي آب گرم مصرفي مجاز نيست.

7- اتصال مستقيم لوله کشي آب آشاميدني به لوله کشي فاضلاب و آب باران مطلقاً ممنوع است.

8- حداکثر طول لوله آب گرم مصرفي که مي توان بدون لوله برگشت به شير خروجي آب رساند بايد برابر ارقام زير باشد:

حفاظت سيستم لوله کشي

– لوله هايي که از زير يا داخل ديوار ساختمان عبور ميکنند بايد در برابر شکسته شدن حفاظت شوند.

– اگر لوله از زير يا داخل پي ديوار عبور مي کند بايد روي لوله سقف طاقي شکل ساخت و يا لوله را از داخل غلاف لوله، با قطر نامي دست کم دو اندازه بزرگ تر از آنچه براي عبور لوله از ديوار لازم است عبور داد، تا بار ديوار يا پي مستقيماً روي لوله وارد نشود.

– اگر لوله از داخل مصالح خورنده اي که ممکن است بر سطح خارجي لوله اثر خورندگي داشته باشند عبور مي کند، بايد سطح خارجي لوله در برابر خوردگي، با اندود يا روکش هاي مقاوم در برابر خوردگي محافظت شود.

– در جريان نصب لوله و ديگر اجزاي لوله کشي بايد داخل لوله ها و فيتينگ از ذرات فلز، ماسه، خاک، مواد آب بندي و غيره کاملاً پاک شود.

– در نقاط بالاي شبکه لوله کشي بايد شير تخليه هوا Air Vent نصب شود. در نقاط پايين شبکه لوله کشي بايد شير تخليه آب نصب شود.

– در هر قسمت از لوله کشي که تخليه آب لوله ها از شيرهاي مصرف کننده امکانپذير باشد، نصب شير تخليه، لازم نيست.

– لوله ها بايد به سمت نقاط تخليه و برداشت آب شيب داشته باشند.

– در لوله کشي فولادي گالوانيزه خم کردن لوله مجاز نيست و بايد از زانوهاي گالوانيزه و چدن چکش خوار يا فولادي استفاده شود.

– در اتصالات دنده اي، مواد آب بند فقط بايد روي دنده هاي خارجي اضافه شود.

– تغيير سطح مقطع داخلي در سيستم لوله کشي نبايد ناگهاني باشد و بايد به واسطه تبديل ها Reducer و به تدريج صورت گيرد.

– در لوله کشي آب گرم مصرفي بايد براي امکان انبساط و انقباض لوله ها پيش بينيهاي لازم صورت گيرد.

– لوله هاي روکار يا زير کف و داخل ترنچ، در محوطه ي خارج ساختمان يا در فضاي داخل ساختمان که گرم نمي شوند، اگر در معرض يخ زدن باشند، بايد با عايق گرمايي، يا روش هاي مورد تأييد ديگر حفاظت شوند.

– عبور لوله از ديوار، تيغه، سقف و کف بايد از داخل غلافي که قطر داخلي آن دست کم 20 ميليمتر از قطر خارجي لوله بزرگتر باشد صورت گيرد. انتهاي غلاف بايد دست کم 10 ميليمتر از سطح خارجي ديوار يا کف يا سقف خارج شود.

– فاصله بين لوله و غلاف بايد با مواد پلاستيکي پر شود.

– هيچ نوع اتصالي نبايد در داخل اجزاي ساختمان يا داخل غلاف لوله قرار گيرد.

مطلب پیشنهادی

حرفِ حساب در قاب تصویر

حلقه ی گمشده ی صنعت گردشگری به بهانه ی گفتگوی مهندس عبدالله زمانی با شبکه …